Dom Karoliny, Olka i małej Kornelki stał się tłem dla historii, którą tym razem postanowiłam opowiedzieć bez kolorów. Cała sesja powstała w czerni i bieli – i muszę przyznać, że było to dla mnie cudowne wyzwanie, ale też ogromna przyjemność, bo czarno-białe zdjęcia mają w sobie coś, co od zawsze mnie zachwyca. Bez kolorów jeszcze bardziej widać to, co najważniejsze – bliskość, czułość, spojrzenia i małe gesty, które tak łatwo umykają w codziennym biegu.